Rond negen uur arriveerden Jan-Willem en Etienne op tijd voor de koffie en voor het palaver – na een mistige autotocht. Annemiek en David waren reeds aan boord. De mist bleek hardnekkig en tijdens het palaver werd besloten om de start met tenminste een uur uit te stellen.

Het palaver in de herkansing om 10:30 leidde niet tot andere inzichten; voor de veiligheid moet er tenminste één kilometer zicht zijn, en dat was duidelijk niet het geval. Met een mengeling van begrip en teleurstelling bij alle deelnemers werd het bericht ontvangen; op naar de finale wedstrijd op zaterdag 21 maart.
Wat doe je dan? De meeste bemanningen keerden huiswaarts, maar wij wilden toch wel even proberen om “op de tast” te varen. De wind bleek wispelturig en de mist hardnekkig. Maar als de motor dan uitgaat en de boot door het water glijd dan ben je blij dat je toch even een momentje hebt gepakt.
Een rondje van een kleine 10 mijl, waarbij duidelijk bleek dat het afgelasten een goede beslissing was; zo vonden wij het ook een goede beslissing dat we toch even zijn uitgevaren.






