Philip en Bodhi hebben op 2 mei hun beider 20ste verjaardag gevierd in ons huis in Gorinchem. Wij hebben geen excuus nodig om er even tussenuit te knijpen, maar als het zo makkelijk wordt aangereikt, dan grijpen we dat met twee handen aan.
Bram van de kaart
Op zaterdag 2 mei stappen we aan boord en varen we uit voor een rondje Oosterschelde. Colijnsplaat is de eerste bestemming; de vorige keer dat we daar waren voeren we nog in de Jolly en werden we vergezeld door de babyflottielje. Dat deed ons ook denken aan het restaurant, waar ze de grootste carpaccio allertijden serveren. Op herhaling dan maar. Links 2021, rechts 2026.
De wind was dit weekend veelal afwezig; dat werd in ruime mate goed gemaakt door regenbuien op zondag en hier en daar wat zon op de andere dagen. Het onweer dat wij zaterdag meemaakten bleef de feestgangers in Gorinchem gelukkig bespaard!
Na een blokje om op zondag zijn we brommerend doorgevaren langs Neeltje Jans richting Zierikzee. Er waren weinigen met ons op het water, maar het is op zulke momenten dat de natuur zich aan je openbaart; we mochten een prachtige bruinvis aanschouwen!
In Zierikzee hebben we lekker aan boord gegeten. Annemiek had een mooie maaltijd gemaakt met noedels en koud gerookte zalm.
Op de extra maandag zijn we teruggevaren naar Bruinisse. Een tussenstop op de Mosseleilanden gaf gelegenheid om het grootzeil eraf te halen en naar de zeilmaker te brengen. De zonnecoating in de schoothoek laat los en het klittenband van het reguleerlijntje is vergaan. Volgende keer het zeil er weer op zetten!
Al lang tevoren hadden we afgesproken om een dagje te gaan varen in de laser. Dat het zulk mooi weer zou worden hadden we alleen maar kunnen dromen. Het water is op 1 mei nog wel fris, maar het wetsuit houdt de kou tegen. Om de beurt wisselen we het bijbootje en de laser af.
Het was de eerste keer dit seizoen dat zowel de laser als het bijbootje vaarklaar gemaakt moesten worden. Het opstarten duurde daar mee wat langer dan de volgende keren.
Met de benodigde sashimi als versnapering, hadden we een mooie vader-dochter dag! Dat doen we snel nog een keer!
Het weekend van 18 en 19 april was vergeven aan Patrick en David. Bestemming: Yerseke. Daar moet toch een goede maaltijd te vinden zijn. Vanzelfsprekend wordt er bij Bru17 voor onderweg nog wat vis ingeslagen – en ook aan het zwemmen van de vis wordt gedacht. Eerst nog even twee minuten snel een lijn door de giek trekken; de onderlijkstrekker was vervangen; de traveller van het onderlijk van nieuwe kogeltjes en een donut voorzien. Alleen nog even die lijn….
Nadat wroeten met een electriciteitdraad als doorvoer niet lukte hebben we uiteindelijk de giek gedemonteerd. Toen lukte het om de lijn weer op de juiste plek te krijgen en konden we na een uur alsnog uitvaren. Zo zie je maar – twee minuten is een rekbaar begrip. Op zaterdag sluiten we rond 1200 aan in de Grevelingensluis en wenden de steven naar het Zuiden – De Zijpe op. Met een Westelijke wind hebben we een bezeilde koers, maar het volume van de wind mag wel wat hoger. Een mooi stukje varen naar Yerseke waar we ons voornemen een mooie maaltijd te nuttigen. In een vorig leven (2021), met een andere boot hebben we met de babyflottielje in het midden van de zomer eveneens Yerseke aangedaan. Toen hadden we in het hoogseizoen een tafel nodig voor een man of 13 – en niet gereserveerd – dus kwamen we in een aangekleed friteskot terecht. Volgens mij was zelfs de spa rood toen gefrituurd. Dat kan dus beter – en de verschillende websites worden onderweg geraadpleegd.
Aangekomen in Yerseke marifonen en bellen we de havenmeester. Druk een twee als je doorverbonden wil worden met de politie…
De havenmeester lijkt niet aanwezig en we kiezen een steiger die ons wel mooi lijkt. Op de kant treffen we alnog een vriendelijke havenmeester die de code voor het badhuis doorgeeft #### en vertelt dat morgen de havenmeester er om 0900 weer is. In het clubhuis blijkt het daarentegen een drukte van belang. Verschillende leden maken reclame voor Jupiler na een cursus meteo, en wij zwichten voor die enorme druk en nemen ook een biertje. De gesprekken komen op gang en we worden getipt over uitstekende bistro’s – we zien er ietwat doorregend uit en ik denk dat we daarom niet worden ingeschaald op het premium luxe en gourmant segment. Dat laten we natuurlijk niet gebeuren en we kiezen zelf voor de Oesteracademy of Oesterput 14. Hier hebben we een fantastische maaltijd genoten; oesters naar keuze, een carpaccio van langoustines of gerookte paling, zeewolf en een bijpassende fles.
De oesters waren achtereenvolgens met komkommer, passievrucht en sesam en bleken toch niet meer uit de eigen oesterput te komen. De industriële schaal won het van de lokale charme, en wij genoten ervan.
De terugreis op zonnige zondag gaf W-NW wind en trok aan tot een knoop of 17. Door het geultje zijn we teruggevaren, waarbij de banken nu drooggevallen waren. De Zeelandbrug lijkt in de felle zon een aaneenreiging van losse witte pilaren waarbij de auto’s van pilaar naar pilaar lijken te zweven; het grijze wegdek is in de zon nagenoeg onzichtbaar. Na een ontbijt met eieren zijn we rustig teruggevaren en hebben zeilend de Zijpe wederom bedwongen.
De korte broeken en full-battle gear wisselden elkaar af, waarbij in de Grevelingensluis het korte spul weer werd aangetrokken. Een mooie tocht, die wellicht 2 minuten langer had kunnen duren, als het onderlijk eerder gefixt was. Maar wat is twee minuten op een mensenleven.
Na de Grevelingencup is de SunSea op zondag weer teruggevaren naar Bruinisse; dit was mijn eerste solotocht maar de omstandigheden waren zeer ontspannen. Op zondag is het schip aan de buitenkant weer helemaal schoongemaakt en ligt te glimmen in de box.
SunSea is niet langer alleen in Bruinisse; sinds vrijdag 20 maart hebben we ook een laser liggen in Bruinisse. Ik kijk nu al uit naar het varen met de laser op de Grevelingen. Daarbij komt dat Floortje vanaf dit jaar als instructrice aan de slag gaat bij Aquavitesse – dus wie weet kunnen we een keer tegen elkaar racen.
Na het afleveren van de laser kon ik na een busreis naar Port Zélande vrijdag nog aanschuiven voor gebakken vis in de Thuishaven.
Een mooie omlijsting van de finale van de Grevelingencup op 21 maart 2026 – Laser brengen, SunSea weer naar Bruinisse en met een tussenstop bij Bru17 in de klaarstaande cabrio weer terug naar Gorinchem. Op naar een prachtig seizoen!
Op de laatste wedstrijddag van dit seizoen was David al aan boord en heeft Annemiek de rest van de bemanning opgepikt. Deze bestond verder deze keer uit Jan-Willem, Ciska en Rutger. De dag begon weer wat mistig, maar de mist trok gelukkig snel op om plaats te maken voor een zonnige dag met (helaas) voor ons schip iets te weinig wind.
De wind was erg dwarrelig. Op de startlijn was de pin-end was licht bevoordeeld en vlak voor de start lagen we mooi op koers om daar te starten, toen de uistelwimpel werd gehesen. Bij de herstart hadden we hetzelfde plan, maar een forse winddraaiing en windreductie zorgde ervoor dat we de startlijn niet eens konden bezeilen….
Het bleef een dag met windshifts en zeer zonnig weer. Een wisseling naar stuurvrouw Ciska zorgde voor versnelling – we hebben deze finale dezelfde boot wel vier keer ingehaald. Bij de aanloop naar de finish bij Ossenhoek dobberden we nog geduldig met 2 knopen wind en 1,5 knoop snelheid met twee tegenstanders gelijk op richting de KL-B (duik)boei. Bij de laatste rakken richting de finish trok de wind aan naar 8 knopen, en moesten we deze tegenstanders helaas voor laten gaan.
Bij de finish bleek op het eiland Ossenhoek een heus dweilorkest op te treden; bij elk schip dat over de finish voer werd er vol ingezet. Komende jaargang gaan we vragen of ze ons SunSea clublied kunnen spelen. Dat moeten we dan maar eens gaan componeren. Zodra we gefinisht waren stapte het hele orkest op een zeilboot en waren sneller terug bij Port Zélande dan wij. Die zullen blij geweest zijn dat ze na ons finishen na vier uur en twintig minuten varen ook richting de haven terug konden varen.
Bij de prijsuitreiking is Ton in het zonnetje gezet; hij won duidelijk de eerste prijs in onze klasse. Zo gaat de prijs in elk geval toch naar een lid van WV de Merwede; onze onmisbare bijdrage bestond uit hard applaudisseren en heel veel gezelligheid.
De BBQ tot slot smaakte prima en was een mooie afsluiting van een winter zeilseizoen. En dank aan ons mooie team dat in wisselende samenstellingen heeft meegevaren; ik hoop dat we in het volgende seizoen weer op jullie kunnen rekenen!
Rond negen uur arriveerden Jan-Willem en Etienne op tijd voor de koffie en voor het palaver – na een mistige autotocht. Annemiek en David waren reeds aan boord. De mist bleek hardnekkig en tijdens het palaver werd besloten om de start met tenminste een uur uit te stellen.
Het palaver in de herkansing om 10:30 leidde niet tot andere inzichten; voor de veiligheid moet er tenminste één kilometer zicht zijn, en dat was duidelijk niet het geval. Met een mengeling van begrip en teleurstelling bij alle deelnemers werd het bericht ontvangen; op naar de finale wedstrijd op zaterdag 21 maart. Wat doe je dan? De meeste bemanningen keerden huiswaarts, maar wij wilden toch wel even proberen om “op de tast” te varen. De wind bleek wispelturig en de mist hardnekkig. Maar als de motor dan uitgaat en de boot door het water glijd dan ben je blij dat je toch even een momentje hebt gepakt. Een rondje van een kleine 10 mijl, waarbij duidelijk bleek dat het afgelasten een goede beslissing was; zo vonden wij het ook een goede beslissing dat we toch even zijn uitgevaren.
Zoek het andere schip…Groeten uit KaapstadRichting Ouddorp en terug
