Het weekend van 18 en 19 april was vergeven aan Patrick en David. Bestemming: Yerseke. Daar moet toch een goede maaltijd te vinden zijn. Vanzelfsprekend wordt er bij Bru17 voor onderweg nog wat vis ingeslagen – en ook aan het zwemmen van de vis wordt gedacht. Eerst nog even twee minuten snel een lijn door de giek trekken; de onderlijkstrekker was vervangen; de traveller van het onderlijk van nieuwe kogeltjes en een donut voorzien. Alleen nog even die lijn….

Nadat wroeten met een electriciteitdraad als doorvoer niet lukte hebben we uiteindelijk de giek gedemonteerd. Toen lukte het om de lijn weer op de juiste plek te krijgen en konden we na een uur alsnog uitvaren. Zo zie je maar – twee minuten is een rekbaar begrip. Op zaterdag sluiten we rond 1200 aan in de Grevelingensluis en wenden de steven naar het Zuiden – De Zijpe op. Met een Westelijke wind hebben we een bezeilde koers, maar het volume van de wind mag wel wat hoger. Een mooi stukje varen naar Yerseke waar we ons voornemen een mooie maaltijd te nuttigen. In een vorig leven (2021), met een andere boot hebben we met de babyflottielje in het midden van de zomer eveneens Yerseke aangedaan. Toen hadden we in het hoogseizoen een tafel nodig voor een man of 13 – en niet gereserveerd – dus kwamen we in een aangekleed friteskot terecht. Volgens mij was zelfs de spa rood toen gefrituurd. Dat kan dus beter – en de verschillende websites worden onderweg geraadpleegd.

Aangekomen in Yerseke marifonen en bellen we de havenmeester. Druk een twee als je doorverbonden wil worden met de politie…

De havenmeester lijkt niet aanwezig en we kiezen een steiger die ons wel mooi lijkt. Op de kant treffen we alnog een vriendelijke havenmeester die de code voor het badhuis doorgeeft #### en vertelt dat morgen de havenmeester er om 0900 weer is. In het clubhuis blijkt het daarentegen een drukte van belang. Verschillende leden maken reclame voor Jupiler na een cursus meteo, en wij zwichten voor die enorme druk en nemen ook een biertje. De gesprekken komen op gang en we worden getipt over uitstekende bistro’s – we zien er ietwat doorregend uit en ik denk dat we daarom niet worden ingeschaald op het premium luxe en gourmant segment.
Dat laten we natuurlijk niet gebeuren en we kiezen zelf voor de Oesteracademy of Oesterput 14. Hier hebben we een fantastische maaltijd genoten; oesters naar keuze, een carpaccio van langoustines of gerookte paling, zeewolf en een bijpassende fles.

De oesters waren achtereenvolgens met komkommer, passievrucht en sesam en bleken toch niet meer uit de eigen oesterput te komen. De industriële schaal won het van de lokale charme, en wij genoten ervan.

De terugreis op zonnige zondag gaf W-NW wind en trok aan tot een knoop of 17. Door het geultje zijn we teruggevaren, waarbij de banken nu drooggevallen waren. De Zeelandbrug lijkt in de felle zon een aaneenreiging van losse witte pilaren waarbij de auto’s van pilaar naar pilaar lijken te zweven; het grijze wegdek is in de zon nagenoeg onzichtbaar. Na een ontbijt met eieren zijn we rustig teruggevaren en hebben zeilend de Zijpe wederom bedwongen.

De korte broeken en full-battle gear wisselden elkaar af, waarbij in de Grevelingensluis het korte spul weer werd aangetrokken. Een mooie tocht, die wellicht 2 minuten langer had kunnen duren, als het onderlijk eerder gefixt was. Maar wat is twee minuten op een mensenleven.

De vooruitzichten zijn vaak steviger dan de praktijk; zo ook dit weekend dat Patrick en David gepland hadden om even uit te waaien. Met een verwachte veertig knopen wind is het maar de vraag of je dan aan zeilen toekomt – zo hadden we voor plan B zwembroeken meegenomen om desnoods bij “Aqua Mundo” in het water te plonsen.

Op vrijdagmiddag viel het allerzins mee en hebben we een mooi rondje tegen de klok in gezeild om de Hompelvoet om af te meren op de Ossenhoek. De tafel aan boord ondersteunde het visplateautje en de tonijn tataki totdat we besloten die te verorberen.
Het eiland hadden we – net als het water – helemaal voor ons zelf. De avondcatering van club SunSea was wederom op orde; mosselen in Perry stijl met stokbrood en natuurlijk een glaasje wijn dringen het geluid van de wind al snel naar de achtergrond.

Op zaterdag hebben we het eiland verkend en inderdaad vastgesteld dat er behalve wat inheemse en uitheemse ganzen geen andere bewoners de nacht daar door hadden gebracht.

Het doel van zaterdagavond was Brouwershaven, waar we bij de Brouwerie een tafel hadden gereserveerd. Dat was op zich in een half uurtje te varen, maar omdat de wind nog steeds meeviel hebben we de zeilen uitgerold en zijn we onder de Hompelvoet langs, maar verder om de Veermansplaat en Kabeljouwplaat richting Bruinisse gevaren. Aan het einde van de geul hebben we de koers verlegd richting Brouwershaven; de wind was inmiddels aangetrokken en de zeilen gereefd – tijd voor het zoeken van beschutting en het kijken van een onbegrijpelijk fenomeen: Massastart op de Olympische Spelen.

De maaltijd bij de Brouwerie was uitstekend – Leuk om te zien dat ook in de winter er nog wat gasten in het restaurant zijn. De kok is ook jager en heeft verschillende wildgerechten op het menu vanuit de eigen vangst. Wij kozen voor wat anders deze keer – een goed excuus om er nog een keer langs te “moeten”.

De nacht was stormachtig met veel wind en navenante geluiden. De slaap daardoor minder intensief dan gewenst. Daarom op zondagochtend op de motor richting Port Zélande om met 35 knopen wind schuin van achteren de boot achteruit in de box te parkeren. In één keer, dat wel en foutloos – maar wel met een hele hoge hartslag….
Kortom, een prachtig Olympisch zeilweekend, waarbij als je alleen op de weerberichten afgaat, je mooie vaarkansen laat liggen!