De vooruitzichten zijn vaak steviger dan de praktijk; zo ook dit weekend dat Patrick en David gepland hadden om even uit te waaien. Met een verwachte veertig knopen wind is het maar de vraag of je dan aan zeilen toekomt – zo hadden we voor plan B zwembroeken meegenomen om desnoods bij “Aqua Mundo” in het water te plonsen.

Op vrijdagmiddag viel het allerzins mee en hebben we een mooi rondje tegen de klok in gezeild om de Hompelvoet om af te meren op de Ossenhoek. De tafel aan boord ondersteunde het visplateautje en de tonijn tataki totdat we besloten die te verorberen.
Het eiland hadden we – net als het water – helemaal voor ons zelf. De avondcatering van club SunSea was wederom op orde; mosselen in Perry stijl met stokbrood en natuurlijk een glaasje wijn dringen het geluid van de wind al snel naar de achtergrond.

Op zaterdag hebben we het eiland verkend en inderdaad vastgesteld dat er behalve wat inheemse en uitheemse ganzen geen andere bewoners de nacht daar door hadden gebracht.

Het doel van zaterdagavond was Brouwershaven, waar we bij de Brouwerie een tafel hadden gereserveerd. Dat was op zich in een half uurtje te varen, maar omdat de wind nog steeds meeviel hebben we de zeilen uitgerold en zijn we onder de Hompelvoet langs, maar verder om de Veermansplaat en Kabeljouwplaat richting Bruinisse gevaren. Aan het einde van de geul hebben we de koers verlegd richting Brouwershaven; de wind was inmiddels aangetrokken en de zeilen gereefd – tijd voor het zoeken van beschutting en het kijken van een onbegrijpelijk fenomeen: Massastart op de Olympische Spelen.

De maaltijd bij de Brouwerie was uitstekend – Leuk om te zien dat ook in de winter er nog wat gasten in het restaurant zijn. De kok is ook jager en heeft verschillende wildgerechten op het menu vanuit de eigen vangst. Wij kozen voor wat anders deze keer – een goed excuus om er nog een keer langs te “moeten”.

De nacht was stormachtig met veel wind en navenante geluiden. De slaap daardoor minder intensief dan gewenst. Daarom op zondagochtend op de motor richting Port Zélande om met 35 knopen wind schuin van achteren de boot achteruit in de box te parkeren. In één keer, dat wel en foutloos – maar wel met een hele hoge hartslag….
Kortom, een prachtig Olympisch zeilweekend, waarbij als je alleen op de weerberichten afgaat, je mooie vaarkansen laat liggen!

Met twee stops in Gorinchem en één in Schiedam hebben we zondagochtend het team voor de race op 8 februari 2026 compleet. Ik stel ze even voor van links naar rechts: Bodhi, Annemerijn, David, Ciska en Philip.

De koffie aan boord smaakt goed bij de als appeltaart vermomde roomtaart – zo goed dat we daarna net te laat bij het palaver aankomen. Het omgooien van een koffie helpt dan ook niet; aanlopend bij het palaver zien we de meeste bemanningen al weer terug lopen naar de boten – allemaal met een flesje bubbels in de hand. We lopen daarom toch nog even door….

Het is een rustige zeildag; de wind is tussen de 5 en 9 knopen uit ZZO en wordt vergezeld door een zonnetje. De wind ligt hiermee onder de accelleratiewind die SunSea nodig heeft, maar het zonnetje wordt zeer gewaardeerd. Een deel van de crew heeft in truien gezeild in plaats van zeiljassen – het was op het randje, maar toch.

Vlak voor de start nog een overstagmanoeuvre uitvoeren is met zachte wind geen goed idee, en dat kan volgende keer beter; desalniettemin liggen we vlak achter het veld en lukt het ons om twee maal een boot in te halen (ok het was dezelfde boot). De rating sprak echter niet in ons voordeel, want hoewel we voor dit schip gefinisht zijn, en het duidelijk meer zeil voert, zijn we op rating toch hierachter gekwalificeerd. Dit mocht de pret echter niet drukken, en terwijl we over de finishlijn voeren hebben we de kurk van de bubbelsfles geknalt. We denken dat die ergens op de Ossenhoek geland is.

Een klein hapje eten bij Perrydise met muzikale omlijsting was een waardige afsluiter; dit smaakt naar meer; nog twee races te gaan deze winter, en de eerste mijlen van 2026 op de klok.

Na een heerlijk Kerstdiner – verzorgd door de organisatie van de Grevelingencup zijn Philip en Julius teruggereden naar Gorinchem. Floortje, Annemiek en David zijn aan boord gebleven – lang leve het kacheltje.

Vanochtend zijn we verder verrast met oliebollen en Kerstmutsen voor onderweg.

De route naar de start was nog mistig, maar de mist trok snel weg om bij de finish zelfs plaats te maken voor een zonnetje. Bij het rondzeilen van de Hompelvoet zagen we verschillende boten uit het roer lopen – een mooie kans voor ons om er eentje in te halen. Dat hebben we dan ook maar gedaan.

Zelfs iemand ingehaald 😉

De wind was inmiddels tussen de 17 en 22 knopen. De SunSea wordt dan net wakker en begint een beetje op gang te komen. Heerlijk dagje gevaren!

Midden november zijn Patrick en ik nog een keer aan boord gegaan voor een weekendje uitwaaien vanuit Port Zélande. Op een druilerige zaterdagochtend zijn we via Bru17 en de supermarkt in Bruinisse doorgereden naar Port Zélande om de heiige Grevelingen op te varen.

Zaterdag zijn we op de motor Noord langs de Hompelvoet gevaren, om – zonder enige zeehond te hebben gezien – op de genua bezeild met een klein Oostenwindje richting West Repart (hoek Brouwersdam) te zeilen.

Voor de eerste keer troffen we een compleet verlaten haventje; het was dan ook niet moeilijk om een ligplaats te vinden. De mosselen van Bru17 en ook de andere vis-bijgerechten smaakten uitstekend bij de bijpassende wijnen (of andersom). De kachel deed weer goede dienst, en zorgde voor een prima binnenklimaat.

De volgende ochtend werd ingeluid met enige koffie’s, en een iets Noordelijker wind. Met het doorlopen van alle stappen van de “Havenwizard” en andere instellingenmenu’s bleek de stuurautomaat zowaar aan betrouwbaarheid terug te winnen.

Met beide zeilen uitgerold hebben we een rondje langs Brouwershaven gevaren, daarbij “Dwars in de weg” en “Stampersplaat” aan BB rondend. Met een ruime knik in de schoot zijn we vervolgens onder de Hompelvoet langs gevaren om de boot begin van de middag weer in Port Zélande af te meren.

Een geslaagde uitwaaipartij, net voordat later deze week de temperaturen het vriespunt gaan bereiken….

Op een prachtige zonnige zondag in november gooiden Frank, Jan-Willem, Annemiek en David de trossen los voor de tweede Grevelingencup. De leerpunten van vorige wedstrijd waren nog vers; we hadden de juiste baan voor ogen en zijn sneller gestart. Baan 81 werd op het laatste moment omgewisseld voor Baan 82, en zelfs daar waren we alert op. De SunSea, die al haar comfort moet en mag meezeulen heeft behoefte aan “ietsje” meer wind dan 5-6 knopen – de dame komt langzaam op gang.

Ook bij de herstart, die vanwege een procedurefout moest plaatsvinden, zaten we goed bij de lijn.

Annemiek serveerde home-made pompoensoep om de koude handen en kelen aan te warmen. Na de race bood Frank aan om even in de mast te klimmen om te bekijken waarom de genua(val) lijkt vast te zitten. Ogenschijnlijk loopt de val naast het topblok – we zullen moeten bekijken of dit vast zit, of eventueel vervangen moet worden.

We hadden wat betere aansluiting bij de rest van het veld, en zijn met de uitslag één plaatsje gestegen. We hebben vooral een hele lekkere zeildag gehad, met een gemiddelde van zo’n 3,7 knopen snelheid.