Na een bezoek aan Bru 17 voor de nodige lunch-vis-soorten, werd het toch tijd om ook de oester-automaat van oesterwinkel.nl in de haven eens te proberen. Die houden we erin! De eigenaar was zo vriendelijk voor ons speciaal een zes-oester-portie te verpakken – wat een feest! En dagvers gevangen en verpakt, en netjes geprijsd!
Toen moesten we nog beginnen met varen…
De wind was tussen de 14 en 23 knopen en Westelijk, met net zoveel Zuid erin, dat we een rondje van een kleine 17 mijl onderlangs konden varen.
We hadden het grootzeil na een kleine reparatie er recent weer opgezet en het duurde even voor alles netjes uitgerold was. Daardoor moesten we een extra slagje maken. Daarna was het bezeild zeilen met schuimkoppen op het water en af en toe boven de 7 knopen bootsnelheid. Heerlijk.
Onderweg gebruncht met tonijn-tataki, paling en haring.
Terug in de haven was het tijd voor de oesters. Vakkundig geopend en verorberd door ons beiden.
Terwijl Floortje op ging voor haar eerste weekend als zeilinstructrice. Er was weinig wind, en wat doe je dan met je lesgroepje:
Aan boord hadden wij Moos en Bram mee. Nadat we Floortje hadden afgeleverd bij Aquavitesse, zijn we richting Brouwershaven gevaren en hebben bij Dwars-In-De-Weg om zo’n 2200 uur aan de steiger aangelegd. De volgende ochtend zijn we rond 1030 uitgevaren richting Brouwersdam. Daar vonden we een leuk plekje naast een Moody. De eigenaars vonden het prima dat wij met de hondjes over hun dek gingen; ze hadden zelf ook een klein hondje en waren bezig met zindelijkheidstraining. Daar liepen wij dan weer wat in voor. in de middag vertrok de Moody, en schoven wij op om direct aan de steiger te liggen. De achterburen voeren daarbij onze vlaggenhouder uit ons dek – klusje voor komend weekend.
Het weekend kenmerkte zich door weinig wind, maar volop zon. Het zeewater was nog koud, rond 13 graden, maar de buitenlucht tikte de 30 graden al aan. Heerlijk om dan richting het Noordzeestrand te gaan.
Op maandag de Tweede Pinksterdag zijn we met wederom vrijwel geen wind teruggevaren naar Bruinisse. We hebben allebei lekker ons boek uitgelezen – ook wel eens lekker om de boot als kampeerhuisje te gebruiken. Zo hebben we lekker aan boord gegeten (kippenkluifjes aangevuld met frites van de frites-bus en een dagje bbq vanaf ons Cobb-je).
En alles bij elkaar dan toch nog 28 mijl afgelegd.
Philip en Bodhi hebben op 2 mei hun beider 20ste verjaardag gevierd in ons huis in Gorinchem. Wij hebben geen excuus nodig om er even tussenuit te knijpen, maar als het zo makkelijk wordt aangereikt, dan grijpen we dat met twee handen aan.
Bram van de kaart
Op zaterdag 2 mei stappen we aan boord en varen we uit voor een rondje Oosterschelde. Colijnsplaat is de eerste bestemming; de vorige keer dat we daar waren voeren we nog in de Jolly en werden we vergezeld door de babyflottielje. Dat deed ons ook denken aan het restaurant, waar ze de grootste carpaccio allertijden serveren. Op herhaling dan maar. Links 2021, rechts 2026.
De wind was dit weekend veelal afwezig; dat werd in ruime mate goed gemaakt door regenbuien op zondag en hier en daar wat zon op de andere dagen. Het onweer dat wij zaterdag meemaakten bleef de feestgangers in Gorinchem gelukkig bespaard!
Na een blokje om op zondag zijn we brommerend doorgevaren langs Neeltje Jans richting Zierikzee. Er waren weinigen met ons op het water, maar het is op zulke momenten dat de natuur zich aan je openbaart; we mochten een prachtige bruinvis aanschouwen!
In Zierikzee hebben we lekker aan boord gegeten. Annemiek had een mooie maaltijd gemaakt met noedels en koud gerookte zalm.
Op de extra maandag zijn we teruggevaren naar Bruinisse. Een tussenstop op de Mosseleilanden gaf gelegenheid om het grootzeil eraf te halen en naar de zeilmaker te brengen. De zonnecoating in de schoothoek laat los en het klittenband van het reguleerlijntje is vergaan. Volgende keer het zeil er weer op zetten!
Al lang tevoren hadden we afgesproken om een dagje te gaan varen in de laser. Dat het zulk mooi weer zou worden hadden we alleen maar kunnen dromen. Het water is op 1 mei nog wel fris, maar het wetsuit houdt de kou tegen. Om de beurt wisselen we het bijbootje en de laser af.
Het was de eerste keer dit seizoen dat zowel de laser als het bijbootje vaarklaar gemaakt moesten worden. Het opstarten duurde daar mee wat langer dan de volgende keren.
Met de benodigde sashimi als versnapering, hadden we een mooie vader-dochter dag! Dat doen we snel nog een keer!
Het weekend van 18 en 19 april was vergeven aan Patrick en David. Bestemming: Yerseke. Daar moet toch een goede maaltijd te vinden zijn. Vanzelfsprekend wordt er bij Bru17 voor onderweg nog wat vis ingeslagen – en ook aan het zwemmen van de vis wordt gedacht. Eerst nog even twee minuten snel een lijn door de giek trekken; de onderlijkstrekker was vervangen; de traveller van het onderlijk van nieuwe kogeltjes en een donut voorzien. Alleen nog even die lijn….
Nadat wroeten met een electriciteitdraad als doorvoer niet lukte hebben we uiteindelijk de giek gedemonteerd. Toen lukte het om de lijn weer op de juiste plek te krijgen en konden we na een uur alsnog uitvaren. Zo zie je maar – twee minuten is een rekbaar begrip. Op zaterdag sluiten we rond 1200 aan in de Grevelingensluis en wenden de steven naar het Zuiden – De Zijpe op. Met een Westelijke wind hebben we een bezeilde koers, maar het volume van de wind mag wel wat hoger. Een mooi stukje varen naar Yerseke waar we ons voornemen een mooie maaltijd te nuttigen. In een vorig leven (2021), met een andere boot hebben we met de babyflottielje in het midden van de zomer eveneens Yerseke aangedaan. Toen hadden we in het hoogseizoen een tafel nodig voor een man of 13 – en niet gereserveerd – dus kwamen we in een aangekleed friteskot terecht. Volgens mij was zelfs de spa rood toen gefrituurd. Dat kan dus beter – en de verschillende websites worden onderweg geraadpleegd.
Aangekomen in Yerseke marifonen en bellen we de havenmeester. Druk een twee als je doorverbonden wil worden met de politie…
De havenmeester lijkt niet aanwezig en we kiezen een steiger die ons wel mooi lijkt. Op de kant treffen we alnog een vriendelijke havenmeester die de code voor het badhuis doorgeeft #### en vertelt dat morgen de havenmeester er om 0900 weer is. In het clubhuis blijkt het daarentegen een drukte van belang. Verschillende leden maken reclame voor Jupiler na een cursus meteo, en wij zwichten voor die enorme druk en nemen ook een biertje. De gesprekken komen op gang en we worden getipt over uitstekende bistro’s – we zien er ietwat doorregend uit en ik denk dat we daarom niet worden ingeschaald op het premium luxe en gourmant segment. Dat laten we natuurlijk niet gebeuren en we kiezen zelf voor de Oesteracademy of Oesterput 14. Hier hebben we een fantastische maaltijd genoten; oesters naar keuze, een carpaccio van langoustines of gerookte paling, zeewolf en een bijpassende fles.
De oesters waren achtereenvolgens met komkommer, passievrucht en sesam en bleken toch niet meer uit de eigen oesterput te komen. De industriële schaal won het van de lokale charme, en wij genoten ervan.
De terugreis op zonnige zondag gaf W-NW wind en trok aan tot een knoop of 17. Door het geultje zijn we teruggevaren, waarbij de banken nu drooggevallen waren. De Zeelandbrug lijkt in de felle zon een aaneenreiging van losse witte pilaren waarbij de auto’s van pilaar naar pilaar lijken te zweven; het grijze wegdek is in de zon nagenoeg onzichtbaar. Na een ontbijt met eieren zijn we rustig teruggevaren en hebben zeilend de Zijpe wederom bedwongen.
De korte broeken en full-battle gear wisselden elkaar af, waarbij in de Grevelingensluis het korte spul weer werd aangetrokken. Een mooie tocht, die wellicht 2 minuten langer had kunnen duren, als het onderlijk eerder gefixt was. Maar wat is twee minuten op een mensenleven.
Na de Grevelingencup is de SunSea op zondag weer teruggevaren naar Bruinisse; dit was mijn eerste solotocht maar de omstandigheden waren zeer ontspannen. Op zondag is het schip aan de buitenkant weer helemaal schoongemaakt en ligt te glimmen in de box.
SunSea is niet langer alleen in Bruinisse; sinds vrijdag 20 maart hebben we ook een laser liggen in Bruinisse. Ik kijk nu al uit naar het varen met de laser op de Grevelingen. Daarbij komt dat Floortje vanaf dit jaar als instructrice aan de slag gaat bij Aquavitesse – dus wie weet kunnen we een keer tegen elkaar racen.
Na het afleveren van de laser kon ik na een busreis naar Port Zélande vrijdag nog aanschuiven voor gebakken vis in de Thuishaven.
Een mooie omlijsting van de finale van de Grevelingencup op 21 maart 2026 – Laser brengen, SunSea weer naar Bruinisse en met een tussenstop bij Bru17 in de klaarstaande cabrio weer terug naar Gorinchem. Op naar een prachtig seizoen!
