De vloot naar Bruinisse

Na de Grevelingencup is de SunSea op zondag weer teruggevaren naar Bruinisse; dit was mijn eerste solotocht maar de omstandigheden waren zeer ontspannen. Op zondag is het schip aan de buitenkant weer helemaal schoongemaakt en ligt te glimmen in de box.

Dat moest natuurlijk gevierd worden bij Bru17.

SunSea is niet langer alleen in Bruinisse; sinds vrijdag 20 maart hebben we ook een laser liggen in Bruinisse. Ik kijk nu al uit naar het varen met de laser op de Grevelingen. Daarbij komt dat Floortje vanaf dit jaar als instructrice aan de slag gaat bij Aquavitesse – dus wie weet kunnen we een keer tegen elkaar racen.

Na het afleveren van de laser kon ik na een busreis naar Port Zélande vrijdag nog aanschuiven voor gebakken vis in de Thuishaven.

Een mooie omlijsting van de finale van de Grevelingencup op 21 maart 2026 – Laser brengen, SunSea weer naar Bruinisse en met een tussenstop bij Bru17 in de klaarstaande cabrio weer terug naar Gorinchem. Op naar een prachtig seizoen!

Finale Grevelingencup 2026

Op de laatste wedstrijddag van dit seizoen was David al aan boord en heeft Annemiek de rest van de bemanning opgepikt. Deze bestond verder deze keer uit Jan-Willem, Ciska en Rutger. De dag begon weer wat mistig, maar de mist trok gelukkig snel op om plaats te maken voor een zonnige dag met (helaas) voor ons schip iets te weinig wind.

De wind was erg dwarrelig. Op de startlijn was de pin-end was licht bevoordeeld en vlak voor de start lagen we mooi op koers om daar te starten, toen de uistelwimpel werd gehesen. Bij de herstart hadden we hetzelfde plan, maar een forse winddraaiing en windreductie zorgde ervoor dat we de startlijn niet eens konden bezeilen….

Het bleef een dag met windshifts en zeer zonnig weer. Een wisseling naar stuurvrouw Ciska zorgde voor versnelling – we hebben deze finale dezelfde boot wel vier keer ingehaald. Bij de aanloop naar de finish bij Ossenhoek dobberden we nog geduldig met 2 knopen wind en 1,5 knoop snelheid met twee tegenstanders gelijk op richting de KL-B (duik)boei. Bij de laatste rakken richting de finish trok de wind aan naar 8 knopen, en moesten we deze tegenstanders helaas voor laten gaan.

Bij de finish bleek op het eiland Ossenhoek een heus dweilorkest op te treden; bij elk schip dat over de finish voer werd er vol ingezet. Komende jaargang gaan we vragen of ze ons SunSea clublied kunnen spelen. Dat moeten we dan maar eens gaan componeren. Zodra we gefinisht waren stapte het hele orkest op een zeilboot en waren sneller terug bij Port Zélande dan wij. Die zullen blij geweest zijn dat ze na ons finishen na vier uur en twintig minuten varen ook richting de haven terug konden varen.

Bij de prijsuitreiking is Ton in het zonnetje gezet; hij won duidelijk de eerste prijs in onze klasse. Zo gaat de prijs in elk geval toch naar een lid van WV de Merwede; onze onmisbare bijdrage bestond uit hard applaudisseren en heel veel gezelligheid.

De BBQ tot slot smaakte prima en was een mooie afsluiting van een winter zeilseizoen.
En dank aan ons mooie team dat in wisselende samenstellingen heeft meegevaren; ik hoop dat we in het volgende seizoen weer op jullie kunnen rekenen!

Mistige dag; afgelaste wedstrijd

Rond negen uur arriveerden Jan-Willem en Etienne op tijd voor de koffie en voor het palaver – na een mistige autotocht. Annemiek en David waren reeds aan boord. De mist bleek hardnekkig en tijdens het palaver werd besloten om de start met tenminste een uur uit te stellen.

Het palaver in de herkansing om 10:30 leidde niet tot andere inzichten; voor de veiligheid moet er tenminste één kilometer zicht zijn, en dat was duidelijk niet het geval. Met een mengeling van begrip en teleurstelling bij alle deelnemers werd het bericht ontvangen; op naar de finale wedstrijd op zaterdag 21 maart.
Wat doe je dan? De meeste bemanningen keerden huiswaarts, maar wij wilden toch wel even proberen om “op de tast” te varen. De wind bleek wispelturig en de mist hardnekkig. Maar als de motor dan uitgaat en de boot door het water glijd dan ben je blij dat je toch even een momentje hebt gepakt.
Een rondje van een kleine 10 mijl, waarbij duidelijk bleek dat het afgelasten een goede beslissing was; zo vonden wij het ook een goede beslissing dat we toch even zijn uitgevaren.

Zoek het andere schip…
Werkzaamheden bij Ouddorp

Storm in een glas wijn

De vooruitzichten zijn vaak steviger dan de praktijk; zo ook dit weekend dat Patrick en David gepland hadden om even uit te waaien. Met een verwachte veertig knopen wind is het maar de vraag of je dan aan zeilen toekomt – zo hadden we voor plan B zwembroeken meegenomen om desnoods bij “Aqua Mundo” in het water te plonsen.

Op vrijdagmiddag viel het allerzins mee en hebben we een mooi rondje tegen de klok in gezeild om de Hompelvoet om af te meren op de Ossenhoek. De tafel aan boord ondersteunde het visplateautje en de tonijn tataki totdat we besloten die te verorberen.
Het eiland hadden we – net als het water – helemaal voor ons zelf. De avondcatering van club SunSea was wederom op orde; mosselen in Perry stijl met stokbrood en natuurlijk een glaasje wijn dringen het geluid van de wind al snel naar de achtergrond.

Op zaterdag hebben we het eiland verkend en inderdaad vastgesteld dat er behalve wat inheemse en uitheemse ganzen geen andere bewoners de nacht daar door hadden gebracht.

Het doel van zaterdagavond was Brouwershaven, waar we bij de Brouwerie een tafel hadden gereserveerd. Dat was op zich in een half uurtje te varen, maar omdat de wind nog steeds meeviel hebben we de zeilen uitgerold en zijn we onder de Hompelvoet langs, maar verder om de Veermansplaat en Kabeljouwplaat richting Bruinisse gevaren. Aan het einde van de geul hebben we de koers verlegd richting Brouwershaven; de wind was inmiddels aangetrokken en de zeilen gereefd – tijd voor het zoeken van beschutting en het kijken van een onbegrijpelijk fenomeen: Massastart op de Olympische Spelen.

De maaltijd bij de Brouwerie was uitstekend – Leuk om te zien dat ook in de winter er nog wat gasten in het restaurant zijn. De kok is ook jager en heeft verschillende wildgerechten op het menu vanuit de eigen vangst. Wij kozen voor wat anders deze keer – een goed excuus om er nog een keer langs te “moeten”.

De nacht was stormachtig met veel wind en navenante geluiden. De slaap daardoor minder intensief dan gewenst. Daarom op zondagochtend op de motor richting Port Zélande om met 35 knopen wind schuin van achteren de boot achteruit in de box te parkeren. In één keer, dat wel en foutloos – maar wel met een hele hoge hartslag….
Kortom, een prachtig Olympisch zeilweekend, waarbij als je alleen op de weerberichten afgaat, je mooie vaarkansen laat liggen!

Vijfde Grevelingencup met jeugdteam en zon

Met twee stops in Gorinchem en één in Schiedam hebben we zondagochtend het team voor de race op 8 februari 2026 compleet. Ik stel ze even voor van links naar rechts: Bodhi, Annemerijn, David, Ciska en Philip.

De koffie aan boord smaakt goed bij de als appeltaart vermomde roomtaart – zo goed dat we daarna net te laat bij het palaver aankomen. Het omgooien van een koffie helpt dan ook niet; aanlopend bij het palaver zien we de meeste bemanningen al weer terug lopen naar de boten – allemaal met een flesje bubbels in de hand. We lopen daarom toch nog even door….


Het is een rustige zeildag; de wind is tussen de 5 en 9 knopen uit ZZO en wordt vergezeld door een zonnetje. De wind ligt hiermee onder de accelleratiewind die SunSea nodig heeft, maar het zonnetje wordt zeer gewaardeerd. Een deel van de crew heeft in truien gezeild in plaats van zeiljassen – het was op het randje, maar toch.

Vlak voor de start nog een overstagmanoeuvre uitvoeren is met zachte wind geen goed idee, en dat kan volgende keer beter; desalniettemin liggen we vlak achter het veld en lukt het ons om twee maal een boot in te halen (ok het was dezelfde boot). De rating sprak echter niet in ons voordeel, want hoewel we voor dit schip gefinisht zijn, en het duidelijk meer zeil voert, zijn we op rating toch hierachter gekwalificeerd. Dit mocht de pret echter niet drukken, en terwijl we over de finishlijn voeren hebben we de kurk van de bubbelsfles geknalt. We denken dat die ergens op de Ossenhoek geland is.

Een klein hapje eten bij Perrydise met muzikale omlijsting was een waardige afsluiter; dit smaakt naar meer; nog twee races te gaan deze winter, en de eerste mijlen van 2026 op de klok.

Derde Grevelingencup

Na een heerlijk Kerstdiner – verzorgd door de organisatie van de Grevelingencup zijn Philip en Julius teruggereden naar Gorinchem. Floortje, Annemiek en David zijn aan boord gebleven – lang leve het kacheltje.


Vanochtend zijn we verder verrast met oliebollen en Kerstmutsen voor onderweg.

De route naar de start was nog mistig, maar de mist trok snel weg om bij de finish zelfs plaats te maken voor een zonnetje. Bij het rondzeilen van de Hompelvoet zagen we verschillende boten uit het roer lopen – een mooie kans voor ons om er eentje in te halen. Dat hebben we dan ook maar gedaan.

Zelfs iemand ingehaald 😉

De wind was inmiddels tussen de 17 en 22 knopen. De SunSea wordt dan net wakker en begint een beetje op gang te komen. Heerlijk dagje gevaren!