“Gelukkig heeft Windfinder het fout”. Julius bedoelde dat het 5-10 knopen harder woei dan voorspeld, en de wind regelmatig boven de 20 knopen uitkwam.
Hier wat foto’s en filmpjes van Julius:
Het plan was om aan te leggen aan één van de nieuwe meerboeien bij het mosseleiland, en daar met de laser te gaan knallen. Nadat we de vloot in gereedheid hadden gebracht is Julius als eerste uitgevaren in de laser, terwijl Floortje en David zo snel mogelijk met de SunSea en de bijboot volgden. Toen we daar aankwamen en de bijboot te water hadden gelaten had Julius er al een aardige conditietraining opzitten. Tijd om te ruilen met Floortje. Voor David nog even geen laser, na de paars gestoten teen van de dag ervoor.
Hier wat foto’s en filmpjes van Floortje:
Na een paar wissels hebben we lekker aan boort ge-bbq-ued.
De avond werd afgesloten met uitzicht op het vuurwerk van de visserijdagen – we lagen letterlijk eerste rij. Maar hadden moeite om de ogen open te houden.
Floortje heeft heerlijk in de kuip geslapen; Julius was toen al onder zeil en ook David moest nodig te kooi. Ook aan de ijskoffies en ontbijt met aardbeien en gebakken eieren was gedacht.
De volgende ochtend hebben we Floortje afgeleverd bij de zeilschool voor de eerste echte instructieweek, les geven in de foilende Nikki bij Aquavitesse. Na het vliegen in de laser de dag ervoor moet dat goed komen!
Het waren de visserijdagen in Bruinisse, en Patrick’s afspraak bij de tandarts was erg kort. Dus mooi om aansluitend naar Bruinisse te rijden en in te slaan voor een dagje varen en smullen.
Vanwege de festiviteiten moesten we even zoeken naar een parkeerplek, maar het lukte om op loopafstand van zowel de viswinkel van Bru17 alsook de oesterwinkel een plek te vinden.
Bij Bru 17 hebben we alles dat aan de rechterkant in de vitrine zat meegenomen, en daarom vroegen we bij de oesterwinkel om slechts een half portie – je wil immers niet teveel hebben.
Wind was er genoeg – na een paar uurtjes tegen harde draaiwinden ingezeild te hebben, besloten we dat het tijd werd voor een ankerplekje en zwemmen. De kwallen bleken bij het te watergaan talrijker dan verwacht en daarmee werd het zwemstopje een dutjesstopje.
Leuk ook zo’n tussendoordagje – ’s avonds na de mosselmaaltijd aan boord zijn we weer rustig naar huis gesneld.
Na een bezoek aan Bru 17 voor de nodige lunch-vis-soorten, werd het toch tijd om ook de oester-automaat van oesterwinkel.nl in de haven eens te proberen. Die houden we erin! De eigenaar was zo vriendelijk voor ons speciaal een zes-oester-portie te verpakken – wat een feest! En dagvers gevangen en verpakt, en netjes geprijsd!
Toen moesten we nog beginnen met varen…
De wind was tussen de 14 en 23 knopen en Westelijk, met net zoveel Zuid erin, dat we een rondje van een kleine 17 mijl onderlangs konden varen.
We hadden het grootzeil na een kleine reparatie er recent weer opgezet en het duurde even voor alles netjes uitgerold was. Daardoor moesten we een extra slagje maken. Daarna was het bezeild zeilen met schuimkoppen op het water en af en toe boven de 7 knopen bootsnelheid. Heerlijk.
Onderweg gebruncht met tonijn-tataki, paling en haring.
Terug in de haven was het tijd voor de oesters. Vakkundig geopend en verorberd door ons beiden.
Philip en Bodhi hebben op 2 mei hun beider 20ste verjaardag gevierd in ons huis in Gorinchem. Wij hebben geen excuus nodig om er even tussenuit te knijpen, maar als het zo makkelijk wordt aangereikt, dan grijpen we dat met twee handen aan.
Bram van de kaart
Op zaterdag 2 mei stappen we aan boord en varen we uit voor een rondje Oosterschelde. Colijnsplaat is de eerste bestemming; de vorige keer dat we daar waren voeren we nog in de Jolly en werden we vergezeld door de babyflottielje. Dat deed ons ook denken aan het restaurant, waar ze de grootste carpaccio allertijden serveren. Op herhaling dan maar. Links 2021, rechts 2026.
De wind was dit weekend veelal afwezig; dat werd in ruime mate goed gemaakt door regenbuien op zondag en hier en daar wat zon op de andere dagen. Het onweer dat wij zaterdag meemaakten bleef de feestgangers in Gorinchem gelukkig bespaard!
Na een blokje om op zondag zijn we brommerend doorgevaren langs Neeltje Jans richting Zierikzee. Er waren weinigen met ons op het water, maar het is op zulke momenten dat de natuur zich aan je openbaart; we mochten een prachtige bruinvis aanschouwen!
In Zierikzee hebben we lekker aan boord gegeten. Annemiek had een mooie maaltijd gemaakt met noedels en koud gerookte zalm.
Op de extra maandag zijn we teruggevaren naar Bruinisse. Een tussenstop op de Mosseleilanden gaf gelegenheid om het grootzeil eraf te halen en naar de zeilmaker te brengen. De zonnecoating in de schoothoek laat los en het klittenband van het reguleerlijntje is vergaan. Volgende keer het zeil er weer op zetten!
Al lang tevoren hadden we afgesproken om een dagje te gaan varen in de laser. Dat het zulk mooi weer zou worden hadden we alleen maar kunnen dromen. Het water is op 1 mei nog wel fris, maar het wetsuit houdt de kou tegen. Om de beurt wisselen we het bijbootje en de laser af.
Het was de eerste keer dit seizoen dat zowel de laser als het bijbootje vaarklaar gemaakt moesten worden. Het opstarten duurde daar mee wat langer dan de volgende keren.
Met de benodigde sashimi als versnapering, hadden we een mooie vader-dochter dag! Dat doen we snel nog een keer!
Het weekend van 18 en 19 april was vergeven aan Patrick en David. Bestemming: Yerseke. Daar moet toch een goede maaltijd te vinden zijn. Vanzelfsprekend wordt er bij Bru17 voor onderweg nog wat vis ingeslagen – en ook aan het zwemmen van de vis wordt gedacht. Eerst nog even twee minuten snel een lijn door de giek trekken; de onderlijkstrekker was vervangen; de traveller van het onderlijk van nieuwe kogeltjes en een donut voorzien. Alleen nog even die lijn….
Nadat wroeten met een electriciteitdraad als doorvoer niet lukte hebben we uiteindelijk de giek gedemonteerd. Toen lukte het om de lijn weer op de juiste plek te krijgen en konden we na een uur alsnog uitvaren. Zo zie je maar – twee minuten is een rekbaar begrip. Op zaterdag sluiten we rond 1200 aan in de Grevelingensluis en wenden de steven naar het Zuiden – De Zijpe op. Met een Westelijke wind hebben we een bezeilde koers, maar het volume van de wind mag wel wat hoger. Een mooi stukje varen naar Yerseke waar we ons voornemen een mooie maaltijd te nuttigen. In een vorig leven (2021), met een andere boot hebben we met de babyflottielje in het midden van de zomer eveneens Yerseke aangedaan. Toen hadden we in het hoogseizoen een tafel nodig voor een man of 13 – en niet gereserveerd – dus kwamen we in een aangekleed friteskot terecht. Volgens mij was zelfs de spa rood toen gefrituurd. Dat kan dus beter – en de verschillende websites worden onderweg geraadpleegd.
Aangekomen in Yerseke marifonen en bellen we de havenmeester. Druk een twee als je doorverbonden wil worden met de politie…
De havenmeester lijkt niet aanwezig en we kiezen een steiger die ons wel mooi lijkt. Op de kant treffen we alnog een vriendelijke havenmeester die de code voor het badhuis doorgeeft #### en vertelt dat morgen de havenmeester er om 0900 weer is. In het clubhuis blijkt het daarentegen een drukte van belang. Verschillende leden maken reclame voor Jupiler na een cursus meteo, en wij zwichten voor die enorme druk en nemen ook een biertje. De gesprekken komen op gang en we worden getipt over uitstekende bistro’s – we zien er ietwat doorregend uit en ik denk dat we daarom niet worden ingeschaald op het premium luxe en gourmant segment. Dat laten we natuurlijk niet gebeuren en we kiezen zelf voor de Oesteracademy of Oesterput 14. Hier hebben we een fantastische maaltijd genoten; oesters naar keuze, een carpaccio van langoustines of gerookte paling, zeewolf en een bijpassende fles.
De oesters waren achtereenvolgens met komkommer, passievrucht en sesam en bleken toch niet meer uit de eigen oesterput te komen. De industriële schaal won het van de lokale charme, en wij genoten ervan.
De terugreis op zonnige zondag gaf W-NW wind en trok aan tot een knoop of 17. Door het geultje zijn we teruggevaren, waarbij de banken nu drooggevallen waren. De Zeelandbrug lijkt in de felle zon een aaneenreiging van losse witte pilaren waarbij de auto’s van pilaar naar pilaar lijken te zweven; het grijze wegdek is in de zon nagenoeg onzichtbaar. Na een ontbijt met eieren zijn we rustig teruggevaren en hebben zeilend de Zijpe wederom bedwongen.
De korte broeken en full-battle gear wisselden elkaar af, waarbij in de Grevelingensluis het korte spul weer werd aangetrokken. Een mooie tocht, die wellicht 2 minuten langer had kunnen duren, als het onderlijk eerder gefixt was. Maar wat is twee minuten op een mensenleven.
