Het waren de visserijdagen in Bruinisse, en Patrick’s afspraak bij de tandarts was erg kort. Dus mooi om aansluitend naar Bruinisse te rijden en in te slaan voor een dagje varen en smullen.
Vanwege de festiviteiten moesten we even zoeken naar een parkeerplek, maar het lukte om op loopafstand van zowel de viswinkel van Bru17 alsook de oesterwinkel een plek te vinden.
Bij Bru 17 hebben we alles dat aan de rechterkant in de vitrine zat meegenomen, en daarom vroegen we bij de oesterwinkel om slechts een half portie – je wil immers niet teveel hebben.
Wind was er genoeg – na een paar uurtjes tegen harde draaiwinden ingezeild te hebben, besloten we dat het tijd werd voor een ankerplekje en zwemmen. De kwallen bleken bij het te watergaan talrijker dan verwacht en daarmee werd het zwemstopje een dutjesstopje.
Leuk ook zo’n tussendoordagje – ’s avonds na de mosselmaaltijd aan boord zijn we weer rustig naar huis gesneld.
Het weekend van 18 en 19 april was vergeven aan Patrick en David. Bestemming: Yerseke. Daar moet toch een goede maaltijd te vinden zijn. Vanzelfsprekend wordt er bij Bru17 voor onderweg nog wat vis ingeslagen – en ook aan het zwemmen van de vis wordt gedacht. Eerst nog even twee minuten snel een lijn door de giek trekken; de onderlijkstrekker was vervangen; de traveller van het onderlijk van nieuwe kogeltjes en een donut voorzien. Alleen nog even die lijn….
Nadat wroeten met een electriciteitdraad als doorvoer niet lukte hebben we uiteindelijk de giek gedemonteerd. Toen lukte het om de lijn weer op de juiste plek te krijgen en konden we na een uur alsnog uitvaren. Zo zie je maar – twee minuten is een rekbaar begrip. Op zaterdag sluiten we rond 1200 aan in de Grevelingensluis en wenden de steven naar het Zuiden – De Zijpe op. Met een Westelijke wind hebben we een bezeilde koers, maar het volume van de wind mag wel wat hoger. Een mooi stukje varen naar Yerseke waar we ons voornemen een mooie maaltijd te nuttigen. In een vorig leven (2021), met een andere boot hebben we met de babyflottielje in het midden van de zomer eveneens Yerseke aangedaan. Toen hadden we in het hoogseizoen een tafel nodig voor een man of 13 – en niet gereserveerd – dus kwamen we in een aangekleed friteskot terecht. Volgens mij was zelfs de spa rood toen gefrituurd. Dat kan dus beter – en de verschillende websites worden onderweg geraadpleegd.
Aangekomen in Yerseke marifonen en bellen we de havenmeester. Druk een twee als je doorverbonden wil worden met de politie…
De havenmeester lijkt niet aanwezig en we kiezen een steiger die ons wel mooi lijkt. Op de kant treffen we alnog een vriendelijke havenmeester die de code voor het badhuis doorgeeft #### en vertelt dat morgen de havenmeester er om 0900 weer is. In het clubhuis blijkt het daarentegen een drukte van belang. Verschillende leden maken reclame voor Jupiler na een cursus meteo, en wij zwichten voor die enorme druk en nemen ook een biertje. De gesprekken komen op gang en we worden getipt over uitstekende bistro’s – we zien er ietwat doorregend uit en ik denk dat we daarom niet worden ingeschaald op het premium luxe en gourmant segment. Dat laten we natuurlijk niet gebeuren en we kiezen zelf voor de Oesteracademy of Oesterput 14. Hier hebben we een fantastische maaltijd genoten; oesters naar keuze, een carpaccio van langoustines of gerookte paling, zeewolf en een bijpassende fles.
De oesters waren achtereenvolgens met komkommer, passievrucht en sesam en bleken toch niet meer uit de eigen oesterput te komen. De industriële schaal won het van de lokale charme, en wij genoten ervan.
De terugreis op zonnige zondag gaf W-NW wind en trok aan tot een knoop of 17. Door het geultje zijn we teruggevaren, waarbij de banken nu drooggevallen waren. De Zeelandbrug lijkt in de felle zon een aaneenreiging van losse witte pilaren waarbij de auto’s van pilaar naar pilaar lijken te zweven; het grijze wegdek is in de zon nagenoeg onzichtbaar. Na een ontbijt met eieren zijn we rustig teruggevaren en hebben zeilend de Zijpe wederom bedwongen.
De korte broeken en full-battle gear wisselden elkaar af, waarbij in de Grevelingensluis het korte spul weer werd aangetrokken. Een mooie tocht, die wellicht 2 minuten langer had kunnen duren, als het onderlijk eerder gefixt was. Maar wat is twee minuten op een mensenleven.
De vooruitzichten zijn vaak steviger dan de praktijk; zo ook dit weekend dat Patrick en David gepland hadden om even uit te waaien. Met een verwachte veertig knopen wind is het maar de vraag of je dan aan zeilen toekomt – zo hadden we voor plan B zwembroeken meegenomen om desnoods bij “Aqua Mundo” in het water te plonsen.
Op vrijdagmiddag viel het allerzins mee en hebben we een mooi rondje tegen de klok in gezeild om de Hompelvoet om af te meren op de Ossenhoek. De tafel aan boord ondersteunde het visplateautje en de tonijn tataki totdat we besloten die te verorberen. Het eiland hadden we – net als het water – helemaal voor ons zelf. De avondcatering van club SunSea was wederom op orde; mosselen in Perry stijl met stokbrood en natuurlijk een glaasje wijn dringen het geluid van de wind al snel naar de achtergrond.
Op zaterdag hebben we het eiland verkend en inderdaad vastgesteld dat er behalve wat inheemse en uitheemse ganzen geen andere bewoners de nacht daar door hadden gebracht.
Het doel van zaterdagavond was Brouwershaven, waar we bij de Brouwerie een tafel hadden gereserveerd. Dat was op zich in een half uurtje te varen, maar omdat de wind nog steeds meeviel hebben we de zeilen uitgerold en zijn we onder de Hompelvoet langs, maar verder om de Veermansplaat en Kabeljouwplaat richting Bruinisse gevaren. Aan het einde van de geul hebben we de koers verlegd richting Brouwershaven; de wind was inmiddels aangetrokken en de zeilen gereefd – tijd voor het zoeken van beschutting en het kijken van een onbegrijpelijk fenomeen: Massastart op de Olympische Spelen.
De maaltijd bij de Brouwerie was uitstekend – Leuk om te zien dat ook in de winter er nog wat gasten in het restaurant zijn. De kok is ook jager en heeft verschillende wildgerechten op het menu vanuit de eigen vangst. Wij kozen voor wat anders deze keer – een goed excuus om er nog een keer langs te “moeten”.
De nacht was stormachtig met veel wind en navenante geluiden. De slaap daardoor minder intensief dan gewenst. Daarom op zondagochtend op de motor richting Port Zélande om met 35 knopen wind schuin van achteren de boot achteruit in de box te parkeren. In één keer, dat wel en foutloos – maar wel met een hele hoge hartslag…. Kortom, een prachtig Olympisch zeilweekend, waarbij als je alleen op de weerberichten afgaat, je mooie vaarkansen laat liggen!
Midden november zijn Patrick en ik nog een keer aan boord gegaan voor een weekendje uitwaaien vanuit Port Zélande. Op een druilerige zaterdagochtend zijn we via Bru17 en de supermarkt in Bruinisse doorgereden naar Port Zélande om de heiige Grevelingen op te varen.
Zaterdag zijn we op de motor Noord langs de Hompelvoet gevaren, om – zonder enige zeehond te hebben gezien – op de genua bezeild met een klein Oostenwindje richting West Repart (hoek Brouwersdam) te zeilen.
Voor de eerste keer troffen we een compleet verlaten haventje; het was dan ook niet moeilijk om een ligplaats te vinden. De mosselen van Bru17 en ook de andere vis-bijgerechten smaakten uitstekend bij de bijpassende wijnen (of andersom). De kachel deed weer goede dienst, en zorgde voor een prima binnenklimaat.
De volgende ochtend werd ingeluid met enige koffie’s, en een iets Noordelijker wind. Met het doorlopen van alle stappen van de “Havenwizard” en andere instellingenmenu’s bleek de stuurautomaat zowaar aan betrouwbaarheid terug te winnen.
Met beide zeilen uitgerold hebben we een rondje langs Brouwershaven gevaren, daarbij “Dwars in de weg” en “Stampersplaat” aan BB rondend. Met een ruime knik in de schoot zijn we vervolgens onder de Hompelvoet langs gevaren om de boot begin van de middag weer in Port Zélande af te meren.
Een geslaagde uitwaaipartij, net voordat later deze week de temperaturen het vriespunt gaan bereiken….
In de aanloop naar de Grevelingencup kunnen we de SunSea afmeren in Port Zélande, vanwaar de wedstrijden georganiseerd worden. Op vrijdagavond zijn Patrick en David aan boord gegaan om de eerste mijlen af te leggen. Het doel was de Stampersplaat, waar een kleine inham aanlegplaatsen biedt die onderdeel zijn van het natuurbehoud door staatsbosbeheer en onderdeel van Natura2000.
Voor ons al bekend vaarterrein, maar de aanlegplaats op de Stampersplaat hadden we nog niet eerder bezocht. In de vrijwel windstille avond zijn we rustig op de motor hier naartoe gevaren, om daar te genieten van een mooie zonsondergang en de meegenomen verse mosselen.
De volgende ochtend hebben we besteed aan het proberen van de kachel; gezien de lage temperatuur is het fijn als die weer werkt, maar hij doet het soms wel, soms ook weer even niet. Lastig om dan de oorzaak te vinden, en de verschillende servicebedrijven die we tot dusver hebben benaderd hebben ook nog niet kunnen of willen helpen. Ik zou haast een go-not-to lijst publiceren…, maar we zoeken nog even verder. Als je niet weet wat het is, dan is het antwoord “bouw alles maar uit en stuur het op” ook niet een superzinvolle aanpak. De sporadische foutcode lijkt te wijzen op een mogelijk probleem met de warmtesensor, dus eerst maar eens kijken of we die kunnen vervangen. Voor de liefhebbers, het gaat om een Webasto Air Top 3900 EVO, de foutcode is F06.
In elk geval konden we deze ochtend weer anderhalf uur van de kachel genieten, waarna hij afsloeg.
Zaterdag zijn we daarna rustig met uitgeboomde Genua richting Ouddorp gevaren, om lekker te eten bij restaurant Zus. Een uitstekende menu de chef, waarbij de wijn-pairing bij de middelste twee gerechten wat ons betreft iets beter had gekund; gerechten met een botersaus zijn niet geschikt om te serveren met een wijn met een hoge zuurgraad – Hoe goed die wijnen ook waren. Verder een hele fijne avond gehad.
De volgende ochtend zijn we door de 700 mijl grens heen gevaren – in één jaar 700 mijl afgelegd. Voor ons part-time weekend en vakantiezeilers een fijne grens om doorheen te gaan. De laatste vier mijl naar Port Zélande was precies genoeg. Nu de kachel repareren, en genieten van de komende winterwedstrijden!
Met een braderie, een kermis en een grote feesttent wordt jaarlijks in Bruinisse de visser en zijn vangst geëerd. Ook werden er in een klein museum verschillende auto’s tentoongesteld.
Zaterdagochtend was nog goed te zien dat er vrijdag ook een hoop gezelligheid was; we vermoedden dat sommigen die we tegenkwamen de nacht ervoor hadden doorgehaald. Na een bezoekje aan de braderie en het foerageren hebben we afgetrapt met koffie en appelgebak.
Op een mooi bezeilde koers zijn we naar onze eerste zwemstop gevaren en hebben na het aanleggen bij Brouwerdam ook nog even de verkoeling in de Noordzee gezocht.
De mosselen aan boord waren Perry-stijl en uitstekend gelukt; de zon dreef de temperatuur op naar 29 graden – je begrijpt dat we met slechts een enkel drankje de inwendige mens niet voldoende konden afkoelen. De zondagochtend zijn we vanwege onweersdreiging op tijd “anker-op” gegaan en teruggevaren naar Bruinisse. Een heerlijk weekend met nog een fijne afsluiter in de Flint in Gorinchem!
