De vooruitzichten zijn vaak steviger dan de praktijk; zo ook dit weekend dat Patrick en David gepland hadden om even uit te waaien. Met een verwachte veertig knopen wind is het maar de vraag of je dan aan zeilen toekomt – zo hadden we voor plan B zwembroeken meegenomen om desnoods bij “Aqua Mundo” in het water te plonsen.

Op vrijdagmiddag viel het allerzins mee en hebben we een mooi rondje tegen de klok in gezeild om de Hompelvoet om af te meren op de Ossenhoek. De tafel aan boord ondersteunde het visplateautje en de tonijn tataki totdat we besloten die te verorberen.
Het eiland hadden we – net als het water – helemaal voor ons zelf. De avondcatering van club SunSea was wederom op orde; mosselen in Perry stijl met stokbrood en natuurlijk een glaasje wijn dringen het geluid van de wind al snel naar de achtergrond.

Op zaterdag hebben we het eiland verkend en inderdaad vastgesteld dat er behalve wat inheemse en uitheemse ganzen geen andere bewoners de nacht daar door hadden gebracht.

Het doel van zaterdagavond was Brouwershaven, waar we bij de Brouwerie een tafel hadden gereserveerd. Dat was op zich in een half uurtje te varen, maar omdat de wind nog steeds meeviel hebben we de zeilen uitgerold en zijn we onder de Hompelvoet langs, maar verder om de Veermansplaat en Kabeljouwplaat richting Bruinisse gevaren. Aan het einde van de geul hebben we de koers verlegd richting Brouwershaven; de wind was inmiddels aangetrokken en de zeilen gereefd – tijd voor het zoeken van beschutting en het kijken van een onbegrijpelijk fenomeen: Massastart op de Olympische Spelen.

De maaltijd bij de Brouwerie was uitstekend – Leuk om te zien dat ook in de winter er nog wat gasten in het restaurant zijn. De kok is ook jager en heeft verschillende wildgerechten op het menu vanuit de eigen vangst. Wij kozen voor wat anders deze keer – een goed excuus om er nog een keer langs te “moeten”.

De nacht was stormachtig met veel wind en navenante geluiden. De slaap daardoor minder intensief dan gewenst. Daarom op zondagochtend op de motor richting Port Zélande om met 35 knopen wind schuin van achteren de boot achteruit in de box te parkeren. In één keer, dat wel en foutloos – maar wel met een hele hoge hartslag….
Kortom, een prachtig Olympisch zeilweekend, waarbij als je alleen op de weerberichten afgaat, je mooie vaarkansen laat liggen!

Midden november zijn Patrick en ik nog een keer aan boord gegaan voor een weekendje uitwaaien vanuit Port Zélande. Op een druilerige zaterdagochtend zijn we via Bru17 en de supermarkt in Bruinisse doorgereden naar Port Zélande om de heiige Grevelingen op te varen.

Zaterdag zijn we op de motor Noord langs de Hompelvoet gevaren, om – zonder enige zeehond te hebben gezien – op de genua bezeild met een klein Oostenwindje richting West Repart (hoek Brouwersdam) te zeilen.

Voor de eerste keer troffen we een compleet verlaten haventje; het was dan ook niet moeilijk om een ligplaats te vinden. De mosselen van Bru17 en ook de andere vis-bijgerechten smaakten uitstekend bij de bijpassende wijnen (of andersom). De kachel deed weer goede dienst, en zorgde voor een prima binnenklimaat.

De volgende ochtend werd ingeluid met enige koffie’s, en een iets Noordelijker wind. Met het doorlopen van alle stappen van de “Havenwizard” en andere instellingenmenu’s bleek de stuurautomaat zowaar aan betrouwbaarheid terug te winnen.

Met beide zeilen uitgerold hebben we een rondje langs Brouwershaven gevaren, daarbij “Dwars in de weg” en “Stampersplaat” aan BB rondend. Met een ruime knik in de schoot zijn we vervolgens onder de Hompelvoet langs gevaren om de boot begin van de middag weer in Port Zélande af te meren.

Een geslaagde uitwaaipartij, net voordat later deze week de temperaturen het vriespunt gaan bereiken….

Met een braderie, een kermis en een grote feesttent wordt jaarlijks in Bruinisse de visser en zijn vangst geëerd. Ook werden er in een klein museum verschillende auto’s tentoongesteld.

Zaterdagochtend was nog goed te zien dat er vrijdag ook een hoop gezelligheid was; we vermoedden dat sommigen die we tegenkwamen de nacht ervoor hadden doorgehaald. Na een bezoekje aan de braderie en het foerageren hebben we afgetrapt met koffie en appelgebak.

Op een mooi bezeilde koers zijn we naar onze eerste zwemstop gevaren en hebben na het aanleggen bij Brouwerdam ook nog even de verkoeling in de Noordzee gezocht.

De mosselen aan boord waren Perry-stijl en uitstekend gelukt; de zon dreef de temperatuur op naar 29 graden – je begrijpt dat we met slechts een enkel drankje de inwendige mens niet voldoende konden afkoelen. De zondagochtend zijn we vanwege onweersdreiging op tijd “anker-op” gegaan en teruggevaren naar Bruinisse. Een heerlijk weekend met nog een fijne afsluiter in de Flint in Gorinchem!

Nadat de trip twee weken eerder was uitgesteld – De brug over de A27 werd niet bediend, en aansluitend was de Grevelingensluis gestremd, was het het weekend van 18 en 19 april tijd om te vertrekken. Om 1100 zou de brug over de A27 worden bediend en lagen we keurig te wachten.
De alarmbellen van de slagbomen gingen af, en het verkeer kwam tot stilstand. Alleen… de bomen bleven open staan, en de brug bleef dicht. Na enkele minuten stopten de alarmbellen en kwam het verkeer weer op gang; SunSea lag nog aan de verkeerde kant van de brug. Na een kort contact met de verkeerspost in Dordrecht werd gezegd dat de brug opnieuw zou worden bediend. Gelukkig maar. Terwijl we de telefoon neerlegden, hoorden we de alarmbellen al afgaan – En… het geluid van een vrachtwagen die heel hard op de slagboom reed, die vervolgens afbrak.

Post Dordrecht belde al, dat het minstens twee uur zou duren. Om 1300 stond een heel leger mensen klaar om de slagboom te vervangen, en mochten wij erdoor. Toch knap dat op een Goede Vrijdag zo snel een incident als dit kan worden opgelost; mensen opgetrommeld, slagboom gevonden en vervangen – Respect!
De opluchting was groot dat we deze horde hadden genomen. Door de vertraging mochten we echter pas na de avondspits Dordrecht voorbij; we hebben die tijd nuttig gebruikt, liggend naast een terrasje de geneugtes van de horecagelegenheid laten afzakken in onze boot en magen. Uiteindelijk voeren we rond 2100 Willemstad in, alwaar Leo en Nicole ons al opwachtten voor (nog) een drankje.

Op zaterdagochtend zijn we op tijd uitgevaren, na een kort bezoek aan de sluitende watersportwinkel in Willemstad. De eigenaar gaat met pensioen. We hadden natuurlijk niks nodig, en in tegenstelling tot andere keren, hebben we nu ook niks gekocht. De tocht verliep voorspoedig langs drie “kunstwerken”, waarbij de steigers bij de Volkeraksluizen nog “onbetreedbaar” waren, waren die bij de Krammersluizen vernieuwd. Fijn om te zien dat er voortgang in zit. De sluis bij de Grevelingen was de drukste van de dag en in zicht van de haven voor in elk geval de komende 12 maanden. De overgang van zoet naar zout water gaat gepaard met de zilte lucht, maar vooral ook van de belofte van mooie zeiltochten dit jaar.

Claudia en Annemiek kwamen ons ophalen – dat hebben we gevierd in Bru17. Geen Oosterscheldekreeft dit jaar, maar een evenzo heerlijke Grevelingenkreeft. Het wordt een mooi zeiljaar!

De eerste drie mijl staan op de klok. Vandaag hebben we het grootzeil erop gezet en moesten we de boot verleggen. We zouden eerst dit weekend al naar Bruinisse varen, maar de Merwedebrug over de A27 was dicht voor onderhoud. En… Vanaf morgen is de Grevelingensluis afgesloten tot woensdag over een week. We hebben de “grote” tocht moeten uitstellen, maar niet zonder even een klein tochtje en drankje op en bij de Merwede. Voorpret!

En tot slot drankjes om vanaf de kant nog even terug te kijken over het water waar we net voeren